\documentclass[a4paper]{article} 
\usepackage{ptext}
\usepackage{graphicx}
\usepackage{amsmath} 
\usepackage[colorlinc=true]{hyperref}
\usepackage{xepersian}
\usepackage{algorithm} 
\usepackage{algorithmic}
\settextfont[Scale=1]{Persian Modern}
\setlatintextfont{Times New Roman}
\setdigitfont[Scale=1]{Persian Modern}
\begin{document}

\subsection{ساختمان داده مورد نياز}\label{eqn1}
\rtlfoontnote{ساختمان داده استفاده شده بايد با صرف محدودي حافظه در هر گره، اطلاعاتي را در اختيار گره قرار دهد،
تا هر گره با
گره استفاده از اين اطلاعات بتواند در مورد ارسال پيام بر روي يك لينك تصميم گيري کند. فرض کنيد
u از طريق لينك با برچسب j ،
يك پيام درخواست جستجو که حاوي مجموعه مفاهيم C می باشد را دريافت مي کند و بايد در مورد ارسال آن پيام بر روي لينک
i ( i > j )
 تصميم گيري کند. ساختمان داده مورد نظر ما يك ساختمان داده توزيع شده می باشد 
که به هر لینک در هر گره یک جدول نسبت می دهد . اين جدول مشخص مي کند که گرهu    از طریق لینک i به چه مفاهیمی می تواند دسترسی داشته باشد . هنگامی که گره u پیامی را از طریق لینک j دریافت می کند، اگر اطلاعات جدول نشان دهد که از طريق لينك i ، به مفاهيمي که در پيام موجود است ، می توان رسید ، اين پيام را بر روي لينك i ارسال مي کند و در غير اين صورت از ارسال اين پيام خودداري خواهد کرد . به طور مثال شکل 
يك ابرمکعب با سه بعد را نشان مي دهد و هر گره مفاهيمي را دربر دارد. مفاهيم موجود در هر گره را ont(v) نشان می دهیم که v  شماره گره می باشد و $\ T_{i}(v)  $مفاهیم قابل دسترس در بعد i را نشان دهد ( در شکل \ref{zaz}) .

%\begin{figure}[hbtp]
%\includegraphics[scale=1]{2.png}
%\caption{يک ابرمکعب سه بعدي}\label{zaz}
%\end{figure}




در شکل  $ \ref{zaz} $ جداول آنتولوژي بر روي هر لينك براي هر گره را براي ابرمکعب  $ \ref{zaz} $ نشان داده است . همانطور که ملاحظه ميشود دو گره همسايه که در بعد i  با يکديگر همسايه ميباشند، بر روي تمام بعدهاي کمتر از i  دارای جداول آنتولوژي يکسان مي باشند . به عبارتي رابطه زير برقرار ميباشد : (ربطه شکل\ref{zaz} )

\ltr\begin{flushleft}
$ V=iN(u) , \forall  j < i \Rightarrow T_{i} (v) =   T_{j}(u)  $

\end{flushleft}

به طور مثال دو گره همسايه 1 و 5 در بعد 2 همسايه يکديگر مي باشند و داراي جداول آنتولوژي يکسان بر روي بعدهاي صفر
و یک مي باشند که اين به دليل ساختار منظم و متقارن ابرمکعب مي باشد . از اين نکته ميتوان براي تشکيل جداول آنتولوژي گره هاي مجازي استفاده کرد .



}

\begin{tabular}{|c|c|}
\hline 
\multicolumn{2}{|c|}{\textbf{جداول آنتولوژي براي هر همسايه بر روي هر بعد در ابرمکعب}} \\ 
\hline 
  $ T_{0}(1)=Ont(2)+Ont(4)+Ont(6)+Ont(8) $ &$ T_{0}(5)=Ont(2)+Ont(4)+Ont(6)+Ont(8) $\\ 
\hline 
 $  T_{1}(1)=Ont(3)+Ont(7)  $ & $  T_{1}(5)=Ont(3)+Ont(7) $  \\
\hline
$  T_{2}(1)=Ont(5) $& $ T_{2}(5)=Ont(1) $ \\

\hline 
 $ T_{0}(2)=Ont(1)+Ont(3)+Ont(5)+Ont(7) $ & $ T_{0}(6)=Ont(1)+Ont(3)+Ont(5)+Ont(7) $\\ 
\hline 
 $ T_{1}(2)=Ont(4)+Ont(8) $& $ T_{1}(6)=Ont(4)+Ont(8) $ \\ 
\hline 
 $ T_{2}(2)=Ont(6) $ & $ T_{2}(6)=Ont(2) $\\ 
\hline 
 $ T_{0}(3)=Ont(2)+Ont(4)+Ont(6)+Ont(8) $ & $ T_{0}(7)=Ont(2)+Ont(4)+Ont(6)+Ont(8) $\\ 
\hline 
 $ T_{1}(3)=Ont(1)+Ont(5) $ & $ T_{1}(7)=Ont(1)+Ont(5) $ \\ 
\hline 
 $ T_{2}(3)=Ont(7) $ & $ T_{2}(7)=Ont(3) $ \\ 
\hline 
 $ T_{0}(4)=Ont(1)+Ont(3)+Ont(5)+Ont(7) $ & $ T_{0}(8)=Ont(1)+Ont(3)+Ont(5)+Ont(7) $ \\ 
\hline 
 $ T_{1}(4)=Ont(2)+Ont(6) $ & $ T_{1}(8)=Ont(2)+Ont(6) $ \\ 
\hline 
 $ T_{2}(4)=Ont(8) $& $ T_{2}(8)=Ont(4) $ \\ 
\hline 
\end{tabular} 






\subsection{بخش دوم}\label{eqn2}
سایت آمازون با مدرن سازی مرکز داده خود نقش مهمی در گسترش رایانش ابری ایفا کرد. بعد از حباب دات -کام آنها دریافتند که با تغییر مرکز داده‌های خود که ماننداغلب شبکه‌های رایانه‌ای در بیشتر اوقات تنها از ۱۰٪ ظرفیت آن استفاده می‌شدو مابقی ظرفیت برای دوره‌های کوتاه اوج مصرف در نظر گرفته شده بود - به معماری ابر می‌توانند بازده داخلی خود را بهبود بخشند. آمازون از سال ۲۰۰۶ امکان دسترسی به سامانه خود از طریق وب سرویسهای آمازون را بر پایه رایانش همگانی ارائه کرد. در سال ۲۰۰۷، گوگل و آی بی ام به همراه چند دانشگاه پروژه‌ای تحقیقاتی در مقیاسی بزرگ را در زمینه رایانش ابری آغاز نمودند. 
در اواسط سال ۲۰۰۸ شرکت گارتنر متوجه وجود موقعیتی در رایانش ابری شد که برای «شکل دهی ارتباط بین مصرف کنندگان خدمات فناوری اطلاعات، بین آنهایی که این سرویسها را مصرف می‌کنند و آنها که این سرویسها را می‌فروشند» بوجود می‌آید. }
\end{document}