\documentclass[12pt]{article}
\usepackage{bidipoem}
\usepackage[localise, computeautoilg=on,perpagefootnote=on,extrafootnotefeatures ]%
{xepersian}
\settextfont[Scale=1.1]{Yas}
\ParagraphFootnotes
\renewcommand\poemcolsepskip{1.5cm}
% ----------------------
\makeatletter
\def\@makeLTRfnmark{\hbox{{\latinfont\@thefnmark.}}\space}
\def\@makeRTLfnmark{\hbox{{\persianfont\@thefnmark.}}\space}
\renewcommand\@makefntext[1]{%
    \parindent 1em%
    \noindent
    \hb@xt@1.8em{\hss\if@RTL\@makeRTLfnmark\else\@makeLTRfnmark\fi}#1}
\makeatother
\begin{document}
کسی که عاشق شود و عشق وجود او را فرا گیرد، از حرص و حریص بودن  که در ابیات قبلی بدان اشاره شد، جدا می‌‌شود. و بطور کلی\زیرنویس{تماماً} از تمام عیوب\زیرنویس{جمع عیب} منزه\زیرنویس{پاک} می‌گردد.
\begin{traditionalpoem}
{\سیاه شاد باش ای عشقِ خوش سودایِ ما}&{\سیاه ای طبیبِ جمله علّت‌های ما}
\end{traditionalpoem}
{\سیاه سودا}: یکی از اخلاط چهارگانه (صفرا، سودا، بلغم، خون)\زیرنویس{مربوط به طب قدیم است.} که غلبهٔ آن مورٍث امراض عصبی و خیال است و بدین مناسبت مالیخولیا\پانویس{Melancholy} را سودا می‌گویند. خیال غالب بر وجود، معامله و داد و ستد\زیرنویس{شرح مثنوی شریف، جزو نخستین، صفحه ۲۸، فروزانفر}. 

منتها این سودا می‌تواند بقیه بیماری‌ها\پانویس{diseases} را معالجه\پانویس{treatment} کند.
 \end{document}