\documentclass[a4paper,12pt,twoside]{article}
\usepackage[top=20mm, bottom=20mm, left=15mm, right=15mm]{geometry}
\usepackage{bidipoem}
\usepackage{makeidx}
\usepackage{ghab}
\usepackage{color}
\usepackage{fancyhdr}
\usepackage{fontspec} % package for new fonts
\usepackage[localise]{xepersian}
\settextfont[Scale=1.1]{Yas}
%\settextfont[Scale=1.1]{HM XNiloofar}
%فرمان \poemcolsepskip فاصلهٔ بین مصراع اشعار را تغییر می‌دهد.
\renewcommand\poemcolsepskip{1.5cm}
\AtBeginDocument{\setlength{\baselineskip}{25pt}}
%فرمان \baselineskip فاصلهٔ بین ابیات را تغییر می‌دهد.
\makeatletter
\newcount\LineNumber \newcount\templinenumber
%در دستور \linenumberskip اگر مقدار مثبت باشد فاصله عدد و بیت کم می‌شود و اگر مقدار منفی باشد فاصله عدد و بیت زیاد می‌شود.
 \newdimen\linenumberskip \linenumberskip=-1em
 \chardef\linestep=1
\def\poemlinenumber{%
    \advance\LineNumber1
    \templinenumber=\LineNumber
   \computelinenumber
   }
 \def\computelinenumber{%
    \ifnum\templinenumber>\linestep
      \advance\templinenumber-\linestep
      \expandafter\computelinenumber
    \else
     \ifnum\templinenumber=\linestep
       \leavevmode\rlap{\kern\linenumberskip\footnotesize\the\LineNumber}%
      \fi
    \fi
   }
 \newenvironment{numberedtraditionalpoem}
   {\everypar{\poemlinenumber}%
     \begin{traditionalpoem}}
    {\end{traditionalpoem}}
\makeatother
\defpersianfont\nastaliq[Contextuals=Swash]{IranNastaliq}
\newsavebox\mybox
\makeatletter
\newcommand{\storytitle}[1]{%
\noalign{%
\global\LineNumber\z@
\vskip10pt%
\everypar{}%
\darghab[\dimexpr(\poem@width+\poemcolsepskip+\poem@width)]{\centering\nastaliq\Large 
غزل شمارهٔ #1}%
\vskip10pt
}%
}
\makeatother


\بگذار\غزل\storytitle

\begin{document}

%\غزل{۱}
\begin{numberedtraditionalpoem}
\غزل{۱}
ای رستخیزِ ناگهان، وی\درنمایه{ای رستخیز ناگهان وی} رحمتِ بی‌منتها & ای آتشی افروخته در بیشهٔ اندیشه‌ها \\
امروز خندان آمدی، مفتاحِ\درنمایه{امروز خندان آمدی مفتاح} زندان آمدی & بر مستمندان آمدی چون بخشش و فضلِ خدا \\
خورشید را حاجب تویی، اومید\درنمایه{خورشید را حاجب تویی اومید} را واجب تویی & مطلب تویی، طالب تویی، هم منتها، هم مبتدا \\
در سینه‌ها بَرخاسته، اندیشه\درنمایه{در سینه‌ها برخاسته اندیشه} را آراسته & هم خویش حاجَت خواسته، هم خویشتن کرده روا \\
ای روح بخشِ بی‌بَدَل، وی\درنمایه{ای روح بخش بی‌بدل وی} لذّتِ عِلْم و عمل & باقی بهانه‌ست و دَغَل، کاین علّت آمد وان دَوا \\
ما زان دَغَل کَژبین شده، با\درنمایه{ما زان دغل کژبین شده با} بی‌گُنَه در کین شده & گه مستِ حورُالْعین شده، گه مستِ نان و شوربا \\
این سُکْر بین، هِلْ عَقل را، وین\درنمایه{این سکر بین هل عقل را وین} نُقل بین، هِلْ نَقل را & کز بهرِ نان و بَقْل را، چندین نشاید ماجرا \\
تدبیرِ صدرنگ افکنی، بر روم و\درنمایه{تدبیر صدرنگ افکنی بر روم و} بر زنگ افکنی & و اندر میانْ جنگ افکنی، فی اِصْطِناعٍ لا یُریٰ \\
می‌مال پنهان گوشِ جان، می‌نه\درنمایه{می‌مال پنهان گوش جان می‌نه} بهانه بر کسان & جانْ رَبِّ خَلِّصنی‌زنان، وَالَّلهْ که لاغ‌ست ای کیا \\
خامُش که بس مستعجلم، رفتم\درنمایه{خامش که بس مستعجلم رفتم} سویِ پایِ عَلَم & کاغذ بنه، بشکن قلم، ساقی درآمد، اَلصَّلا 
\end{numberedtraditionalpoem}
\begin{numberedtraditionalpoem}
\غزل{۲}
ای یوسفِ خوش نامِ ما، خوش\درنمایه{ای یوسف خوش نام ما خوش} می‌روی بر بامِ ما & ای درشکسته جامِ ما، ای بردریده دامِ ما \\
ای نورِ ما، ای سورِ ما، ای دولتِ\درنمایه{ای نور ما ای سور ما ای دولت} منصورِ ما & جوشی بنه در شورِ ما تا مَی‌ شود انگورِ ما \\
ای دلبر و مقصودِ ما ای\درنمایه{ای دلبر و مقصود ما ای} قبله و معبودِ ما & آتش زدی در عودِ ما، نظّاره کن در دودِ ما \\
ای یارِ ما عیّارِ ما، دامِ دلِ\درنمایه{ای یار ما عیار ما دام دل} خمّارِ ما & پا وامکش از کارِ ما، بستان گرو دستارِ ما \\
در گِل بمانده پای دل، جان\درنمایه{در گل بمانده پای دل جان} می‌دهم چه جایِ دل! & وز آتشِ سودایِ دل، ای وایِ دل ای وایِ ما!
\end{numberedtraditionalpoem}
\begin{numberedtraditionalpoem}
\غزل{۳}
ای عاشقان! ای عاشقان! امروز\درنمایه{ای عاشقان ای عاشقان امروز} ماییم و شما & افتاده در غَرقابه‌ای، تا خود که داند آشنا \\
گر سیلْ عالَم پُر شود، هر موج\درنمایه{گر سیل عالم پر شود هر موج} چون اُشْتُر شود & مرغانِ آبی را چه غم، تا غم خورَد مرغِ هوا \\
ما رخ زِ شُکْر افروخته، با موج\درنمایه{ما رخ ز شکر افروخته با موج} و بحر آموخته & زان  سان که ماهی را بُوَدْ دریا و طوفانْ جان‌فَزا \\
ای شیخ! ما را فوطه دِه، وی آب! ما\درنمایه{ای شیخ ما را فوطه ده وی آب ما} را غوطه دِه & ای موسیِ عِمْران بیا، بر آبِ دریا زن عصا \\
این باد اندر هر سَری، سودای\درنمایه{این باد اندر هر سری سودای} دیگر می‌پَزَد & سودایِ آن ساقی مرا، باقی همه آنِ شما \\
دیروز مستان را به رَه، بِرْبود\درنمایه{دیروز مستان را به ره بربود} آن ساقی کُلَه & امروز می در می‌دهد، تا برکند از ما قَبا \\
ای رشکِ ماه و مشتری، با ما\درنمایه{ای رشک ماه و مشتری با ما} و پنهانْ چون پری & خوش خوش کَشَانم می‌بری، آخِر نگویی تا کجا؟ \\
هر جا روی تو با مَنی، ای هر\درنمایه{هر جا روی تو با منی ای هر} دو چَشم و روشنی & خواهی سویِ مستیم کَش خواهی بِبَر سویِ فَنا \\
عالَم چو کوهِ طور دان، ما همچو\درنمایه{عالم چو کوه طور دان ما همچو} موسیٰ طالبان & هر دَم تَجَلّی می‌رسد، بَرمی‌شکافد کوه را \\
یک پاره اَخْضَر می‌شود، یک پاره\درنمایه{یک پاره اخضر می‌شود یک پاره} عَبْهَر می‌شود & یک پاره گوهر می‌شود، یک پاره لعل و کَهرُبا \\
ای طالبِ دیدارِ او، بنگر در\درنمایه{ای طالب دیدار او بنگر در} این کُهْسارِ او & ای که چه باد خورده‌ای، ما مست گشتیم از صَدا \\
ای باغبان! ای باغبان! در ما\درنمایه{ای باغبان ای باغبان در ما} چه دَرپیچیده‌ای؟ & گر برده‌ایم انگورِ تو، تو بُرده‌ای انبانِ ما
\end{numberedtraditionalpoem}
\end{document}