\documentclass{article}

\usepackage[extrafootnotefeatures]{xepersian}
\settextfont{Yas}
\twocolumnfootnotes
\usepackage{zref-perpage}
\zmakeperpage{footnote}
%\usepackage[Lenny]{fncychap}


\begin{document}
	
	منطق فازی%
	\LTRfootnote{Fuzzy logic}
	در سال ۱۹۶۵ توسط پروفسور لطفی‌زاده%
	\LTRfootnote{Lotfizadeh}
	از دانشگاه کالیفرنیا در برکلی ارائه شد. در سال ۱۹۷۲ میشو سوکینو%
	\LTRfootnote{M. Sugeno}
	از انستیتو تکنولوژی توکیو نظرات زاده را با ارائه‌ی مفهوم اندازه‌ی فازی و انتگرال فازی تعقیب کرد. سوگینو اندازه‌ی فازی را مانند توابع مجموعه‌ای پیوسته و یکنوا با هدف ارزیابی کردن کمیت غیرجمعی%
	\LTRfootnote{Non-additive}
	در دستگاه‌های مهندسی معرفی کرد.
	\newpage
	
	اندازه‌های فازی متفاوتی مانند اندازه‌های گمان%
	\LTRfootnote{Belief}،
	اندازه فازی امکان%
	\LTRfootnote{Possibility}
	و ... موجودند. به ویژه در شاخه‌های متفاوت ریاضی انواع زیادی از توابع مجموعه‌ای غیرجمعی وجود دارد.
	
	اندازه‌ها و انتگرال‌های فازی می‌توانند برای مدل‌سازی مسائل در محیط‌های غیرقطعی مورد استفاده واقع شوند. انتگرال‌های فازی یا انتگرال‌های سوگینو ویژگی‌های جالب زیادی از نقطه نظر ریاضی دارند.
	
	ویژگی‌‌ها و کاربردهای انتگرال فازی توسط نویسنده‌های زیادی از جمله رالسکو%
	\LTRfootnote{Ralesuu}
	و آدامز%
	\LTRfootnote{Adam}،
	رومن-فلورس%
	\LTRfootnote{Rom$\acute{a}$n-Flores}،
	ونگ%
	\LTRfootnote{Wang}
	و کلیر%
	\LTRfootnote{Klir}،
	پاپ%
	\LTRfootnote{E. Pap}،
	آگاهی%
	\LTRfootnote{Aghahi}
	و اسلامی%
	\LTRfootnote{Eslami}،
	کارلسون%
	\LTRfootnote{Carlson}
	و ... مطالعه شده است.
	
	فصل اول این پروژه، شامل مطالبی از آنالیز کلاسیک و آنالیز فازی است. در فصل دوم و سوم نامساوی هاردی و نامساوی فریتز کارلسون را با ذکر یک مثال بیان می‌کنیم.
	
\end{document}