\documentclass[12pt]{article}
\usepackage{bidipoem}
\usepackage{ghab}
\usepackage{color}
\usepackage[localise,computeautoilg]{xepersian}
\settextfont[Scale=1.1]{Yas}
\defpersianfont\nast[Contextuals=Swash]{IranNastaliq}
\renewcommand\poemcolsepskip{1.5cm}
\begin{document}
کسی که عاشق شود و عشق وجود او را فرا گیرد، از حرص و حریص بودن  که در ابیات قبلی بدان اشاره شد، جدا می‌‌شود. و بطور کلی از تمام عیوب منزه می‌گردد.
\begin{traditionalpoem}
{\سیاه شاد باش ای عشقِ خوش سودایِ ما}&{\سیاه ای طبیبِ جمله علّت‌های ما}
\end{traditionalpoem}
{\سیاه سودا}: یکی از اخلاط چهارگانه (صفرا، سودا، بلغم، خون) که غلبهٔ آن مورٍث امراض عصبی و خیال است و بدین مناسبت مالیخولیا\پانویس{Melancholy} را سودا می‌گویند. خیال غالب بر وجود، معامله و داد و ستد\زیرنویس{شرح مثنوی شریف، جزو نخستین، صفحه ۲۸، فروزانفر}. 

\darghab{\centering\color{blue}\nast
تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست تست}
منتها این سودای می‌تواند بقیه بیماری‌ها را معالجه کند.
 \end{document}