%%%%%%%%%%%%%%   CHAPTER 1  %%%%%%%%%%%%%%%%%
\chapter{منحنی‌های پارامتری}
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}

\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}
\section{مقدمه}

%\section{منحنی‌های پارامتری}
\thispagestyle{empty}
در {طراحی هندسی}
\index{طراحی هندسی}
اولین مرحله و البته یکی از مهم‌ترین مراحل، یافتن ابزار ریاضی مناسب برای نمایش اشیا در کامپیوتر است. به عبارت دیگر باید برای مدل کردن و ترسیم اشیا دو‌بعدی و سه‌بعدی بهترین روابط ریاضی را انتخاب کنیم. روش‌های {صریح} و {ضمنی} دو روش کلی برای توصیف منحنی‌ها و {رویه}‌ها با استفاده از روابط ریاضی هستند که تا حدود زیادی با آنها آشنایی داریم. {توابع} صریح در حالت دو‌بعدی با شکل کلی $y=f(x)$ انتخاب مناسبی برای نمایش خطوط و منحنی‌های باز هستند اما در نمایش منحنی‌های بسته و رویه‌ها به این دلیل که رابطه صریح چنین منحنی‌هایی فرم پیچیده‌ای خواهند داشت، ابزارهایی چندان کارا نخواهند بود. از طرف دیگر توابع ضمنی مانند
$f(x,y)$
درست عکس توابع صریح رفتار می‌کنند. به این معنا که نمایش منحنی‌های {بسته} و شکل‌های سه‌بعدی با استفاده از آنها ساده است. اما برای منحنی‌های {باز} و دو‌بعدی ابزار مناسبی نیستند. در این جا باید به این نکته توجه کرد که داشتن مدل ریاضی ساده چه از نظر بررسی خواصی اساسی مانند میزان {هموار} بودن مدل نهایی و چه از نظر امکان و سرعت اجرا در کامپیوتر بسیار حائز اهمیت است.