\documentclass[11pt,a4paper]{report}
\usepackage{amsthm,amssymb,amsmath}
\usepackage[top=30mm, bottom=30mm, left=20mm, right=25mm]{geometry}
\usepackage{zref-perpage}
\usepackage{graphicx}
% بسته‌ و دستوراتی برای ایجاد لینک‌های رنگی با امکان جهش 
\usepackage[pagebackref=true,colorlinks,linkcolor=blue,citecolor=magenta]{hyperref}
% چنانچه قصد پرینت گرفتن نوشته خود را دارید، خط بالا را غیرفعال و  از دستور زیر استفاده کنید چون در صورت استفاده از دستور زیر‌‌، 
% لینک‌ها به رنگ سیاه ظاهر خواهند شد و برای پرینت گرفتن، مناسب‌تر است
%\usepackage[pagebackref=false]{hyperref}
% بسته‌ای برای ظاهر شدن «مراجع» و« نمایه» در فهرست مطالب
\usepackage{tocbibind}
% دستورات مربوط به ایجاد نمایه
\usepackage{makeidx}
\makeindex
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
% فراخوانی بسته زی‌پرشین و دستورات مربوط به نوع فونت‌ها
\usepackage{xepersian}
\settextfont[Scale=1.1]{XB Niloofar}
\setcounter{chapter}{5}
\setcounter{section}{0}
\setcounter{equation}{0}
\pagenumbering{arabic}
%\setlatintextfont[Scale=2]{Linux Libertine}
\setlatintextfont[Scale=1]{Times New Roman}
% از revision 118 زی‌پرشین به بعد، وارد کردن دستور زیر لازم نیست. توجه داشته باشید که در صورت  غیرفعال کردن این دستور،
% از فونت پیش‌فرض لاتک برای کلمات انگلیسی استفاده خواهد شد.
%\setlatintextfont[ExternalLocation,BoldFont={lmroman10-bold},BoldItalicFont={lmroman10-bolditalic},ItalicFont={lmroman10-italic}]{lmroman10-regular}
% چنانچه می‌خواهید اعداد در فرمول‌ها، فارسی باشد، خط زیر را نیز فعال کنید
\setdigitfont[Scale=.85]{Yas}
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
% تعریف قلم‌های فارسی و انگلیسی برای استفاده در بعضی از قسمت‌های متن
\defpersianfont\titr[Scale=1]{XB Titre}
%\defpersianfont\traffic[Scale=1]{B traffic}
% چنانچه فونت B Traffic را ندارید، دستور بالا را غیرفعال کرده و دستور زیر را فعال کنید
\defpersianfont\traffic[Scale=1]{XB Niloofar}
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
%تعریف و نحوه ظاهر شدن عنوان قضیه‌ها، تعریف‌ها، مثال‌ها و ...
\theoremstyle{definition}
\newtheorem{definition}{تعریف}[section]
\newtheorem{theorem}{قضیه}[section]
\newtheorem{lemma}{لم}[section]
\newtheorem{proposition}{گزاره}[section]
\newtheorem{corollary}{نتیجه}[section]
\newtheorem{remark}{ملاحظه}[section]
\theoremstyle{definition}
\newtheorem{example}{مثال}[section]
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
\makeatletter 
\renewcommand{\@makefntext}[1]{\parindent 1em
    \noindent\hbox to 2em{}% if you want to indent footnote text you can change the width of the hbox (e.g. \hbox to 2em{})
    \llap{\if@RTL\else\latinfont\fi\@thefnmark)\,\,}#1}
\def\LTRfootnote{\@ifnextchar[\@xLTRfootnote{\stepcounter\@mpfn
        \protected@xdef\@thefnmark{\if@Latin\latinfont\fi\thempfn}%
        \@footnotemark\@LTRfootnotetext}}
\makeatother
% تعریف دستورات جدید برای خلاصه نویسی و راحتی کار در هنگام تایپ فرمول‌های ریاضی
\newcommand{\bR}{\mathbb{R}}
\newcommand{\cB}{\mathcal{B}}
\newcommand{\cO}{\mathcal{O}}
\newcommand{\cG}{\mathcal{G}}
\newcommand{\cF}{\mathcal{F}}
\newcommand{\cX}{\mathcal{X}}
\newcommand{\rM}{\mathrm{M}}
\newcommand{\rC}{\mathrm{C}}
\newcommand{\rV}{\mathrm{V}}
\newcommand{\de}{\mathrm{d}}
\newcommand{\Xt}{\mathop{X}\limits_{\widetilde{}}}
\newcommand{\Yt}{\mathop{Y}\limits_{\widetilde{}}}
\newcommand{\xt}{\mathop{x}\limits_{\widetilde{}}}
\newcommand{\yt}{\mathop{y}\limits_{\widetilde{}}}
\newcommand{\Tt}{\mathop{T}\limits_{\widetilde{}}}
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
% تغییر نام کلمه «اثبات» به «برهان»
\renewcommand\proofname{\textbf{برهان}}
\renewcommand{\qedsymbol}{}
%\renewcommand{\qedsymbol}{\rule{0.5em}{0.5em}}
%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%%
\zmakeperpage{footnote}
\begin{document}
\baselineskip=1cm
\chapter*{پرتوانترین آزمون‌های یکنواخت پایا}
\section{خلاصه‌ای از مبحث پایایی}
فرض کنید
$\Xt=(X_1,X_2,\ldots,X_n)$
دارای توزیعی از خانواده توزیع‌های
$\cF=\{f_{\theta}(\xt):\theta\in\Theta\}$
است که دارای مجموعه مقادیر 
$\cX$
است و گروه تبدیلات 
$\cG$
روی
$\cX$
را در نظر بگیرید. خانواده
$\cF$
را تحت گروه 
$\cG$
پایا گویند، اگر برای هر
$\theta\in\Theta$
و
$g\in\cG$
یک
${\bar g}(\theta)=\theta'\in\Theta$
یکتا وجود داشته باشد به نحوی که 
$\Yt=g(\xt)$
دارای تابع چگالی
$f_{{\bar g}(\theta)}(\yt)\in\cF$
باشد. بنابراین گروه تبدیلات
$\cG$
روی
$\cX$
گروه تبدیلات
${\bar\cG}=\{{\bar g}|g\in\cG\}$
را به وجود می‌آورد و خواص زیر را برای این تبدیلات می‌توان بیان کرد:
\begin{align*}
P_{\theta}(g(X)\in A)&=P_{{\bar g}(\theta)}(X\in A)\\
E_{\theta}[h(g(X))]&=E_{{\bar g}(\theta)}[h(X)]
\end{align*}
اگر در رابطه اول،
$A$
را با
$g(A)$
عوض کنیم خواهیم داشت:
\begin{align*}
P_{\theta}(X\in A)=P_{{\bar g}(\theta)}(X\in g(A))
\end{align*}
تابع زیان 
$L(\theta,\delta)$
را تحت گروه تبدیلات
$\cG$
پایا گویند، اگر برای هر
$g\in\cG$
و هر
$\delta\in {\mathcal D}$
( کلاس برآوردگرها یا کلاس توابع آزمون ) یک
${\tilde g}(\delta)=\delta^*\in {\mathcal D}$
یکتا وجود داشته باشد به طوری که:
$$L(\theta,\delta)=L({\tilde g}(\theta),{\tilde g}(\delta)),~~~\forall \theta\in\Theta$$
تبدیلات
${\tilde\cG}=\{{\tilde g}|g\in\cG\}$
را گروه تبدیلات ایجاد شده روی
$\mathcal{D}$
توسط
$\cG$
گویند. اگر در مسأله‌ای خانواده توزیع‌های 
$\cF$ 
و تابع زیان
$L$
پایا باشند، گوییم این مسأله تحت تبدیلات 
$\cG$
پایاست. در این حالت تصمیم‌های هم‌پایا در شرط زیر صدق می‌کنند:
$$\delta(g(\Xt))={\tilde g}(\delta(\Xt)).$$
\begin{definition}
دو نقطه 
$\theta_1$
و
$\theta_2$
در
$\Theta$
را معادل گویند و با نماد
$\theta_1\sim\theta_2$
نمایش می‌دهند اگر
$\bar{g}\in\bar{\cG}$
موجود باشد، به نحوی که
$\theta_2=\bar{g}(\theta_1)$.
یک مدار 
\LTRfootnote{Orbit}
در
$\Theta$
عبارت از یک کلاس (مجموعه) از نقاط معادل در 
$\Theta$
است. بنابراین مدار 
$\theta_0$
در
$\Theta$
عبارت است از:
$$\Theta_{\theta_0}=\{\bar{g}(\theta_0)|\bar{g}\in\bar{\cG}\}.$$
\end{definition}
\begin{definition}
یک گروه
$\bar{\cG}$
از تبدیلات روی 
$\Theta$
را انتقالی یا گذرا 
\LTRfootnote{Transitive}
گویند، هرگاه
 $\Theta$
 تنها دارای یک مدار باشد یا به طور معادل اگر برای هر دو نقطه
 $\theta_1,\theta_2\in\Theta$
 یک
 $\bar{g}\in\bar{\cG}$
 موجود باشد، به طوری که 
 $\theta_2\in\bar{g}(\theta_1)$.
 \end{definition}
 
 مطالب مربوط به معادل بودن و مدارها را می‌توان برای گروه‌های
 $\cG$
 و
 $\tilde{\cG}$ 
 نیز به طور معادل گسترش داد.
 \begin{definition}
 فرض کنید
 $\cG$
 گروهی از تبدیلات روی فضای 
 $\cX$
است. تابع
 $T(x)$
 را روی 
 $\cX$
 نسبت به 
 $\cG$
 پایا گویند، هر گاه برای هر
 $x\in\cX$
 و
$g\in\cG$
داشته باشیم:
$$T(g(x))=T(x)$$
 و تابع
$T(x)$
را پایای ماکزیمال نسبت به
$\cG$
گویند هر گاه
$T$
پایا باشد و  برای مقادیر 
$g\in\cG$
در شرط زیر صدق کند:
$$T(x_1)=T(x_2)\Rightarrow x_1=g(x_2)$$
 \end{definition}
 
 یک تابع پایا تابعی است که روی هر مدار
$x\in\cX$
مقداری ثابت دارد و یک تابع پایای ماکزیمال تابعی است که روی هر مدار
$x\in\cX$
مقدار ثابتی دارد و مقادیر متفاوتی را برای هر یک از مدارهای متفاوت نتیجه می‌دهد. مفهوم پایایی و پایایی ماکزیمال را می‌توان به طور مشابه روی 
$\Theta$
گسترش داد.

در زیر بعضی از قضایای مورد نیاز پایایی را بدون اثبات بیان می‌کنیم.
\begin{theorem}
فرض کنید 
$\cG$
گروهی از تبدیلات روی فضای 
 $x\in\cX$
 باشد و
 $T(x)$
 یک تابع پایای ماکزیمال باشد. در این صورت تابع
 $\phi(X)$
 نسبت به 
 $\cG$
 پایاست اگر و فقط اگر
 $\phi$
 تابعی از
 $T$
 باشد.
\end{theorem}
\begin{theorem}
فرض کنید یک مسأله تحت تبدیلات
$\cG$
پایا باشد و
$\nu(\theta)$
یک تابع پایای ماکزیمال روی
$\Theta$
نسبت به
$\cG$
باشد. اگر
$\phi(X)$
یک تابع پایا تحت
$\cG$
باشد آنگاه توزیع 
$\phi(X)$
تنها به
$\nu(\theta)$
بستگی دارد.
\begin{theorem}
اگر
$\phi$
یک آماره پایا باشد، آنگاه توزیع آن روی هر مدار 
$\Theta$
مقداری ثابت است. بنابراین اگر 
$\Theta$
تنها یک مدار باشد و
$\phi$
یک آماره پایا باشد، آنگاه توزیع 
$\phi$
به پارامتر
$\theta$
بستگی ندارد.
\end{theorem}
\end{theorem}
\section{پرتوانترین آزمون یکنواخت پایا (UMPI)}
در مسأله آزمون فرضها، فضای کارها 
\LTRfootnote{Action Space}
به صورت
$A=\{a_1,a_2\}$ 
است و می‌خواهیم آزمون زیر را انجام دهیم:
\begin{equation*}
\left\{\begin{array}{lr}
H:\theta\in\Theta_0\\
K:\theta\in\Theta_1
\end{array}
\end{equation*}
که در آن
$\Theta_0\cap\Theta_1=\emptyset$
و
$\Theta_0\cup\Theta_1=\Theta$.
تابع زیان در این حالت به فرم زیر است:
\begin{equation*}
L(\theta,a_1) = \left\{
\begin{array}{rl}
    C_{10}  &  \theta\in\Theta_0 \\
    C_{11}  &   \theta\in\Theta_1
\end{array} \right., \qquad
L(\theta,a_0) = \left\{
\begin{array}{rl}
   C_{00}  &   \theta\in\Theta_0 \\
   C_{01}  &   \theta\in\Theta_1
\end{array} \right.
\end{equation*}
که در آن 
$C_{00}<C_{10}$
و
$C_{11}<C_{01}$.
اگر تمامی 
$C_{ij}$ها
از یکدیگر متفاوت باشند، آنگاه این توابع زیان تحت یک گروه از تبدیلات
$\mathcal G$
پایا هستند، به عبارت دیگر:
$$L(\theta,a)=L({\bar g}(\theta),{\tilde g}(a))$$
اگر و فقط اگر دو شرط زیر برقرار باشد:
\begin{enumerate}
\item ${\tilde g}(a)=a$
\item ${\bar g}(\Theta_0)=\Theta_0,~~{\bar g}(\Theta_1)=\Theta_1~~~\forall g\in {\mathcal G}$
\end{enumerate}
در این حالت گروه تبدیلات 
$\mathcal G$
خانواده توزیع‌های 
${\mathcal F}_0=\{f_{\theta}:\theta\in\Theta_0\}$
و
${\mathcal F}_1=\{f_{\theta}:\theta\in\Theta_1\}$
را پایا نگه می‌دارد.
\begin{definition}
مسأله آزمون فرض 
$H:\theta\in\Theta_0$
در مقابل
$K:\theta\in\Theta_1$
را تحت گروه تبدیلات
$\cG$
پایا گویند اگر گروه تبدیلات 
$\bar\cG$
به وجود آمده توسط
$\cG$
به صورت
${\bar g}(\Theta_0)=\Theta_0$
و
${\bar g}(\Theta_1)=\Theta_1$
باشد.\\
با توجه به شرط 
$\tilde g(a)=a$
نتیجه می‌شود که یک تصمیم (تابع آزمون) هم‌پایاست اگر:
$$\phi(g(x))=\phi(x)$$
یعنی این که
$\phi$
پایا باشد.
\end{definition}
\begin{definition}
در آزمون 
$H:\theta\in\Theta_0$
در مقابل
$K:\theta\in\Theta_1$
آزمون 
$\phi^*$
تحت گروه 
$\cG$
را یک آزمون UMPI گویند، هرگاه این آزمون پایا باشد 
$(\phi^*(g(x))=\phi^*(x))$
و برای هر آزمون پایای دیگر 
$\phi$
داشته باشیم:
$$E_{\theta}[\phi^*(X)]\geqslant[\phi(X)]\qquad\forall \theta\in\Theta_1$$
\end{definition}
بنابراین برای یافتن آزمون‌های UMPI ‌باید در بین آزمون‌های پایای 
$\phi$
آن آزمونی را پیدا کنیم که در فرض 
$K$
دارای بیشترین توان باشد. با توجه به قضیه 1.1.5 آزمون
$\phi$
پایاست اگر و فقط اگر تابعی از تابع ماکزیمال
$T$
باشد و طبق قضیه 2.1.5 توزیع
$\phi$
تنها از طریق آماره پایای ماکزیمال
$\nu(\theta)$
به
$\theta$
بستگی دارد (یا در حالتی که تنها یک مدار دارد، به 
$\theta$
بستگی ندارد) بنابراین برای یافتن آزمون‌های UMPI آن آزمون‌های پرتوان
$\phi$
را مورد بررسی قرار می‌دهیم که تابعی از تابع پایای ماکزیمال
$T$
باشند. به مثال‌های زیر توجه کنید:
\begin{example}
فرض کنید
$\Xt=(X_1,X_2,\ldots,X_n)$
و
$\theta\in\bR$
و بخواهیم آزمون زیر را انجام دهیم:
\begin{equation*}
\left\{
\begin{array}{rl}
    H:\Xt\sim f_0(x_1-\theta,\ldots,x_n-\theta) \\
    K:\Xt\sim f_1(x_1-\theta,\ldots,x_n-\theta)
\end{array} \right.
\end{equation*}
اگر گروه تبدیلات مکانی
$\cG=\{g_c:g_c(\xt)=\xt+c\}$
را در نظر بگیریم آنگاه مسأله آزمون
$H$
در مقابل
$K$
تحت
$\cG$
پایاست (توزیع‌ها تحت فرض‌های 
$H$
و
$K$
تغییر نمی‌کنند) و گروه
$\bar{\cG}$
که توسط 
$\cG$
تولید شده است به صورت
$\bar{\cG}=\{\bar{g_c}:\bar{g_c}(\theta)=\theta+c\}$
تبدیل می‌شود. در این مسأله آماره
$\Yt=(X_1-X_n,\ldots,X_{n-1}-X_n)$
یک تابع پایای ماکزیمال است که توزیع آن تحت فرض‌
$H$
در مقابل
$K$
به
$\theta$
بستگی ندارد و تحت این دو فرض، به ترتیب دارای تابع چگالی زیر است:
$$g_i(\yt)=\int_{-\infty}^{\infty}f_i(y_1+z,\ldots,y_{n-1}+z,z)\de z,\qquad i=1,2$$
با قرار دادن
$y_i=x_i-x_n$
و
$u=z-x_n$
خواهیم داشت:
$$g_i(\yt)=\int_{-\infty}^{\infty}f_i(x_1+u,\ldots,x_n+u)\de u,\qquad i=1,2$$
چون هر آزمون پایای
$\phi$
تابعی از آماره پایای ماکزیمال 
$\Yt$
است و توزیع
$\Yt$
تحت
$H$
و
$K$
به
$\theta$
بستگی ندارد. بنابراین مسأله آزمون 
$H$
در مقابل
$K$
به مسأله آزمون یک فرض ساده در مقابل فرض ساده دیگر تبدیل می‌شود. بنابراین آزمون UMPI همان آزمون MP خواهد بود که دارای ناحیه بحرانی زیر است:
\begin{equation*}
\text{رد شود}~ H\Rightarrow \frac{g_1(\yt)}{g_0(\yt)}>c\Rightarrow\frac{\int_{-\infty}^{\infty}f_1(x_1+u,\ldots,x_n+u)\de u}{\int_{-\infty}^{\infty}f_0(x_1+u,\ldots,x_n+u)\de u}>c\quad\blacksquare
\end{equation*}
\end{example}
\begin{example}
فرض کنید
$X_1$
و
$X_2$
مستقل از یکدیگر و دارای توزیع یکسان باشند و بخواهیم آزمون زیر را انجام دهیم:
\begin{equation*}
\left\{
\begin{array}{lr}
    H:X_1,X_2\sim N(\theta,1) \\
    K:X_1,X_2\sim C(\theta,1)
\end{array} \right.
\end{equation*}
آزمون UMPI برای انجام این آزمون را به دست آورید.\\
\textbf{پاسخ:}
ملاحظه می‌کنیم:
\begin{align*}
g_0(\yt)&=\int_{-\infty}^{\infty}f_0(x_1+u,x_2+u)\de u=\int_{-\infty}^{\infty}{1\over 2\pi}e^{-{1\over 2}[(x_1+u)^2+(x_2+u)^2]}\de u\\
&={1\over 2\pi}\int_{-\infty}^{\infty}e^{-[u^2+u(x_1+x_2)+{1\over 2}(x_1^2+x_2^2)]}\de u={1\over 2\pi}  e^{-{1\over 2}(x_1^2+x_2^2)+{1\over 4}(x_1+x_2)^2}\int_{-\infty}^{\infty}e^{-(u+{x_1+x_2\over 2})^2}\de u\\
&={1\over{2\sqrt{\pi}}}e^{-{1\over 4}(x_1-x_2)^2}
\end{align*}
و
\begin{align*}
g_1(\yt)&=\int_{-\infty}^{\infty}f_1(x_1+u,x_2+u)\de u=\int_{-\infty}^{\infty}\frac{\de u}{(1+(x_1+u)^2)^2(1+(x_2+u)^2)^2}\\
&={1\over\pi^2}\int_{-\infty}^{\infty}\left(\frac{2a(x_1+u)+b}{1+(x_1+u)^2}+\frac{2c(x_2+u)+d}{1+(x_2+u)^2}\right)\de u\\
&={1\over\pi^2}\left(a\ln\frac{1+(x_1+u)^2}{1+(x_2+u)^2}+b\arctan (x_1+u)+d\arctan(x_2+u)\right)\bigg |_{-\infty}^{+\infty}\\
&={b+d\over\pi}
\end{align*}
بنابراین:
\begin{equation*}
\frac{g_1(\yt)}{g_0(\yt)}>c\Rightarrow\frac{{b+d\over\pi}}{{1\over{2\sqrt{\pi}}}e^{-{1\over 4}(x_1-x_2)^2}}>c\Rightarrow (x_1-x_2)^2>c^*\Rightarrow |x_1-x_2|>k
\end{equation*}
و تحت فرض
$H$
داریم:
$$X_1-X_2\sim N(0,2)\Rightarrow \alpha=P_H(|X_1-X_2|>k)=P_H\left(|Z|>{k\over\sqrt{2}}\right)\Rightarrow k=\sqrt{2}z_{1-{\alpha\over 2}}$$
بنابراین آزمون UMPI به انداه
$\alpha$
عبارت است از:
\begin{equation*}
\phi(x_1,x_2) = \left\{
\begin{array}{rl}
    1  &  |x_1-x_2|>\sqrt{2}z_{1-{\alpha\over 2}} \\
    0  &  |x_1-x_2|<\sqrt{2}z_{1-{\alpha\over 2}}
\end{array} \right.\qquad\blacksquare 
\end{equation*}
\end{example}
\textbf{توجه:}
با توجه به قضیه 2.1.5، در حل مسائل اگر آماره پایای ماکزیمال
$T(\xt)$
و
$\delta=\nu(\theta)$
حقیقی مقدار باشند و خانواده توزیع‌های
$f_{\delta}(t)$
مربوط به آماره 
$T$
دارای خاصیت MLR باشند، آنگاه برای آزمون
$H:\delta\leqslant\delta_0$
در مقابل
$K:\delta>\delta_0$
طبق قضیه کارلین- روبین، یک آزمون UMP بر اساس 
$T$
وجود دارد که این آزمون UMPI است. (زیرا توزیع
$T(\xt)$
تنها به
$\theta$
از طریق
$\nu(\theta)$
بستگی دارد).
\begin{example}
فرض کنید
$X_n,\ldots,X_2,X_1$
یک نمونه تصادفی از توزیع
$N(\mu,\sigma^2)$
باشند. آزمون UMPI به اندازه
$\alpha$
برای انجام آزمون زیر به دست آورید:
\begin{equation*}
\left\{
\begin{array}{rl}
H:\sigma\geqslant \sigma_0   \\
K:\sigma<\sigma_0    
\end{array} \right.
\end{equation*}
\textbf{پاسخ:}
اگر گروه تبدیلات مکانی
$\cG=\{g_c|g_c(\xt)=\xt +c\}$
را در نظر بگیریم، آنگاه مسأله آزمون
$H$
در مقابل
$K$
پایا باقی می‌ماند (زیرا توزیع‌ها تحت
$H$
و
$K$
تغییر نمی‌کنند،
$Var(X+c)=Var(X)$).
حال اگر آماره بسنده
$$\Big(\bar{X},S^2=\sum_{i=1}^{n}(X_i-\bar{X})^2\Big)$$
را در نظر بگیریم، آنگاه تحت این تبدیل، این آماره به
$(\bar{X}+c,S^2)$
تبدیل می‌شود و
$S^2$
نیز یک آماره پایای ماکزیمال است. بنابراین کلاس آزمونهای پایا، آزمونهایی است که به
$S^2$
بستگی دارند و توزیع
$S^2$
به
$\mu$
بستگی ندارد و تنها به
$\sigma^2$
بستگی دارد. بنابراین مسأله یافتن آزمون UMPI منجر به یافتن آزمون UMP بر اساس
$S^2$
می‌شود. با توجه به اینکه:
$$f_{S^2}(y)=\frac{1}{(2\sigma^2)^{n-1\over 2}\Gamma({n-1\over 2})}~y^{{n-1\over 2}-1}e^{-{y\over 2\sigma^2}}$$
این خانواده نیز دارای خاصیت MLR در
$Y=S^2$
است. پس آزمون UMPI بر اساس 
$S^2$
عبارت است از:

\begin{equation*}
\phi(\xt) = \left\{
\begin{array}{rl}
    1  &  S^2\leqslant\sigma_0^2\chi^2_{\alpha}(n-1) \\\\
    0  &  S^2>\sigma_0^2\chi^2_{\alpha}(n-1) 
\end{array} \right.\qquad\blacksquare 
\end{equation*}
\end{example}

\begin{example}
فرض کنید
$X_n,\ldots,X_2,X_1$
یک نمونه تصادفی از توزیع
$N(\mu,\sigma^2)$
باشند. که
$\mu$
و
$\sigma^2$
هر دو نامعلوم هستند. آزمون UMPI به اندازه
$\alpha$
برای انجام آزمون زیر را به دست آورید:
\begin{equation*}
\left\{
\begin{array}{rl}
H:\mu\leqslant 0   \\
K:\mu> 0    
\end{array} \right.
\end{equation*}
\textbf{پاسخ:}
اگر گروه تبدیلات مقیاسی 
$\cG=\{g_c|g_c(\xt)=c\xt ~,c>0\}$
را در نظر بگیریم، آنگاه مسأله آزمون
$H$
در مقابل
$K$
پایا باقی می‌ماند (زیرا 
$\bar{g}(\Theta_0)=\Theta_0,\bar{g}\Theta_1=\Theta_1$).
حال اگر آماره بسنده
$$(U,V)=\Big(\sqrt{n}\bar{X},\sum_{i=1}^{n}(X_i-\bar{X})^2\Big)$$
را در نظر بگیریم، آنگاه تحت این تبدیل آماره 
$(U,V)$
به
$(cU,c^2V)$
تبدیل می‌شود و 
$T=\dfrac{U}{\sqrt{V/(n-1)}}$
یک آماره پایای ماکزیمال است. بنابراین کلاس آزمون‌های پایا آزمونهایی است که به
$T$
بستگی دارند و توزیع 
$T$
عبارت است از:
\begin{equation*}
T=\frac{\sqrt{n}\bar{X}}{\sqrt{\frac{(n-1)S^2}{n-1}}}=\frac{\frac{\bar{X}}{\sigma/\sqrt{n}}}{\sqrt{\frac{(n-1)S^2/\sigma^2}{n-1}}}\stackrel{D}=\frac{N(\frac{\mu}{\sigma/\sqrt{n}},1)}{\sqrt{\frac{\chi^2(n-1)}{n-1}}}\sim t'(n-1,\delta)
\end{equation*}
یعنی آماره پایای ماکزیمال 
$T$
دارای توزیع 
$t$
نامرکزی با پارامتر نامرکزی
$\delta=\frac{\sqrt{n}\mu}{\sigma}$
است. بنابراین توزیع
$T$
به
$\mu$
و
$\sigma^2$
تنها از طریق
$\delta=\nu(\mu,\sigma^2)=\frac{\sqrt{n}\mu}{\sigma}$
بستگی دارد.  در نتیجه آزمون فوق، به آزمون
$H:\delta\leqslant 0$ 
در مقابل
$K:\delta>0$
تبدیل می‌شود. بنابراین یافتن آزمون UMPI منجر به یافتن آزمون UMP بر اساس
$T$
برای انجام آزمون اخیر می‌شود. برای انجام آزمون فوق ابتدا نشان می‌دهیم که توزیع آماره
$T$
دارای خاصیت MLR  در
$T$
است.
\begin{align*}
f_{\delta}(t)=\frac{1}{2^{{n-1}\over2}\Gamma({{n-1}\over 2})\sqrt{\pi(n-1)}}\int_{0}^{\infty} y^{{{n-2}\over2}}e^{-{1\over 2}y}e^{-{1\over 2}(t\sqrt{\frac{y}{n-1}}-\delta)^2}\de y
\end{align*}
به ازای مقادیر 
$\delta_0<\delta_1$
داریم:
\begin{align*}
r(t)=\frac{f_{\delta_1}(t)}{f_{\delta_2}(t)}=\frac{\displaystyle\int_{0}^{\infty} y^{{{n-2}\over2}}e^{-{1\over 2}y}e^{-{1\over 2}(t\sqrt{\frac{y}{n-1}}-\delta_1)^2}\de y}{\displaystyle\int_{0}^{\infty} y^{{{n-2}\over2}}e^{-{1\over 2}y}e^{-{1\over 2}(t\sqrt{\frac{y}{n-1}}-\delta_0)^2}\de y}
\end{align*}
حال با فرض 
$t<0$
خواهیم داشت:
\begin{align*}
f_{\delta}(t)&=c\int_{0}^{\infty} y^{{{n-2}\over2}}e^{-{1\over 2}y}e^{-{1\over 2}(t\sqrt{\frac{y}{n-1}}-\delta)^2}\de y\\
&=c\int_{0}^{\infty}e^{-{1\over 2}(\nu+\delta)^2}\left[-\frac{(n-1)\nu}{t}\right]^2 e^{-\frac{(n-1)\nu^2}{t^2}}\frac{2(n-1)\nu}{t^2}\de \nu\qquad (\nu=-t\sqrt{\frac{y}{n-1}})\\
&=c^* e^{-{1\over 2}\delta^2}\int_{0}^{\infty}e^{-{1\over 2}\nu^2} e^{-\delta\nu} \nu^{n-1} e^{-\frac{(n-1)\nu^2}{2t^2}} \de \nu\\
&=c^*e^{-{1\over 2}\delta^2}\int_{0}^{\infty} f(\nu) e^{-(\delta-\delta_0)\nu-\frac{(n-1)\nu^2}{2t^2}}\de \nu
\end{align*}
که در آن:
$f(\nu)=e^{-\delta_0\nu}\nu^{n-1}e^{-\frac{\nu^2}{2}}$.
بنابراین:
\begin{align*}
r(t)&=\frac{f_{\delta_1}(t)}{f_{\delta_2}(t)}=\frac{e^{-{1\over 2}\delta_1^2}\displaystyle\int_{0}^{\infty} f(\nu) e^{-(\delta_1-\delta_0)\nu-\frac{(n-1)\nu^2}{2t^2}}\de \nu}{e^{-{1\over 2}\delta_0^2}\displaystyle\int_{0}^{\infty} f(\nu) e^{-\frac{(n-1)\nu^2}{2t^2}}\de \nu}\\
&=e^{-{1\over 2}(\delta_1^2-\delta_0^2)}\int_{0}^{\infty}e^{-(\delta_1-\delta_0)\nu}g_{t^2}(\nu)\de \nu
\end{align*}
که در آن:
$$g_{t^2}(\nu)=\frac{f(\nu)e^{-\frac{(n-1)\nu^2}{2t^2}}}{\displaystyle\int_{0}^{\infty}f(z)e^{-\frac{(n-1)z^2}{t^2}}\de z}$$
توجه کنید که 
$g_{t^2}(\nu)$
یک تابع چگالی است و خانواده‌ای است که دارای خاصیت MLR است (
$f(\nu)e^{-\frac{(n-1)\nu^2}{2t^2}}}$
به یک خانواده نمایی تبدیل می‌شود) بنابراین با استفاده از مسأله 14 فصل سوم کتاب TSH لهمن
$\int_{0}^{\infty}e^{-(\delta_1-\delta_0)\nu}g_{t^2}(\nu)\de \nu$ 
یک تابع نزولی از
$t^2$
است و بنابراین یک تابع صعودی از 
$t$
برای
$t<0$
است. بنابراین
$r(t)$
یک تابع صعودی از
$t$
برای
$t<0$
است. به طور مشابه با تغییر متغیر
$\nu=t\sqrt{\frac{y}{n-1}}$
در
$f_{\delta}(t)$
برای 
$t>0$
می‌توان نشان داد که
$r(t)$
یک تابع صعودی از
$t$
است و در نتیجه با استفاده از پیوستگی
$r(t)$
نتیجه می‌شود که
$r(t)$
یک تابع صعودی از
$t$
است.\\
حال چون
$f_{\delta}(t)$
دارای خاصیت MLR در
$T=\frac{\sqrt{n}\bar{X}}{S}$
است، بنابراین در آزمون
$H:\delta\leqslant 0$
در مقابل
 $K:\delta>0$
 آزمون UMP (یا بر اساس 
 $T$،
 آزمون UMPI ) عبارت است از:
\begin{equation*}
\phi(\xt)=\left\{
\begin{array}{lr}
1   &~~ T>c\\
0   & ~~T<c
\end{array} \right.
\end{equation*}
که در آن:
$$\alpha=E_{\delta=0}[\phi(\xt)]=P_{\delta=0}(T>c)\Rightarrow c=t_{1-\alpha}(n-1)$$
بنابراین آزمون UMPI به اندازه 
$\alpha$
برابر است با:
\begin{equation*}
\phi(\xt) = \left\{
\begin{array}{rl}
    1  &  \frac{\sqrt{n}\bar{x}}{S}>t_{1-\alpha}(n-1)\\ \\
    0  &  \frac{\sqrt{n}\bar{x}}{S}<t_{1-\alpha}(n-1)
\end{array} \right.
\end{equation*}
که همان آزمون UMPU است.
$\blacksquare$
\end{example}
\begin{example}
فرض کنید
$X_n,\ldots,X_2,X_1$
یک نمونه تصادفی از توزیع
$N(\mu,\sigma^2)$
باشند. که
$\mu$
و
$\sigma^2$
هر دو نامعلوم هستند. آزمون UMPI به اندازه
$\alpha$
برای انجام آزمون زیر به دست آورید:
\begin{equation*}
\left\{
\begin{array}{rl}
H:\mu= 0   \\
K:\mu\neq 0    
\end{array} \right.
\end{equation*}
\textbf{پاسخ:}
اگر گروه تبدیلات مقیاسی 
$\cG=\{g_c|g_c(\xt)=c\xt ~,c\neq 0\}$
را در نظر بگیریم، آنگاه مسأله آزمون
$H$
در مقابل
$K$
پایا باقی می‌ماند (زیرا 
$\bar{g}(\Theta_0)=\Theta_0,\bar{g}\Theta_1=\Theta_1$).
حال اگر آماره بسنده
$$(U,V)=\Big(\sqrt{n}\bar{X},\sum_{i=1}^{n}(X_i-\bar{X})^2\Big)$$
را در نظر بگیریم، آنگاه تحت این تبدیل آماره 
$(U,V)$
به
$(cU,c^2V)$
تبدیل می‌شود و 
$|T|=\frac{|U|}{\sqrt{V/(n-1)}}$
یک آماره پایای ماکزیمال است. بنابراین کلاس آزمون‌های پایا آزمونهایی است که به
$|T|$
بستگی دارند و توزیع 
$|T|$
تنها از طریق 
$\delta=\frac{\sqrt{n}\mu}{\sigma}$
به
$(\mu,\sigma^2)$
بستگی دارد. حال بر اساس
$|T|$
آزمون فوق به آزمون 
\begin{equation*}
\left\{
\begin{array}{lr}
H:\delta= 0   \\
K:|\delta|> 0    
\end{array} \right
\end{equation*}
 تبدیل می‌شود. بنابراین یافتن آزمون UMPI منجر به یافتن آزمون UMP بر اساس
$|T|$
برای انجام آزمون فوق می‌شود. از طرفی برای 
$t>0$
داریم:
\begin{align*}
f_{|T|}(t\big||\delta|)&=f_T(t\big||\delta|)+f_T(-t\big||\delta|)\\
&=c\int_{0}^{\infty}y^{{n-2}\over 2} e^{{-1\over 2}y}\big(e^{{-1\over 2}(t\sqrt{\frac{y}{n-1}}-|\delta|)^2}-e^{{-1\over 2}(t\sqrt{\frac{y}{n-1}}+|\delta|)^2}\big)\de y
\end{align*}
مانند مثال قبل می‌توان نشان داد که
$\frac{f_{|T|}(t||\delta|)}{f_{|T|}(t|0)}$
یک تابع صعودی از
$t$
است. بنابراین این خانواده دارای خاصیت MLR در
$|T|$
است و در نتیجه آزمون UMP و در نتیجه UMPI بر اساس
$|T|$
عبارت است از:
\begin{equation*}
\phi(\xt)=\left\{
\begin{array}{lr}
1   &~~ |T|>c\\
0   & ~~|T|<c
\end{array} \right.
\end{equation*}
که در آن 
$$\alpha=E_{\delta=0}[\phi(\xt)]=P_{\delta=0}(|T|>c)\Rightarrow c=t_{1-\alpha/2}(n-1)$$
پس آزمون UMPI به اندازه
$\alpha$
عبارت است از:

\begin{equation*}
\phi(\xt) = \left\{
\begin{array}{rl}
    1  &  |\frac{\sqrt{n}\bar{x}}{S}|>t_{1-\alpha/2}(n-1)\\ \\
    0  &  |\frac{\sqrt{n}\bar{x}}{S}|<t_{1-\alpha/2}(n-1)
\end{array} \right.
\end{equation*}
که همان آزمون UMPU است.
$\blacksquare$
\end{example}
\begin{example}
فرض کنید
$X_m,\ldots,X_2,X_1$
و
$X_n,\ldots,Y_2,Y_1$
به ترتیب نمونه‌های تصادفی از
$N(\mu,\sigma^2)$
و
$N(\eta,\tau^2)$
باشند. آزمون UMPI به اندازه
$\alpha$
را برای انجام آزمون زیر به دست آورید:
\begin{equation*}
\left\{
\begin{array}{lr}
H:\frac{\tau^2}{\sigma^2}\leqslant\Delta_ 0   \\
K:\frac{\tau^2}{\sigma^2}>\Delta_ 0    
\end{array} \right
\end{equation*}
\textbf{پاسخ:}
اگر گروه تبدیلات 
$$\cG=\{g|g(\xt,\yt)=(c\xt+a,c\yt+b),~~c>0,~a,b\in\bR\}$$
را در نظر بگیریم، آنگاه مسأله آزمون
$H$
در مقابل
$K$
پایا باقی می‌ماند. زیرا:
$$\frac{Var(cY+a)}{Var(cX+a)}=\frac{Var(Y)}{Var(X)}=\frac{\tau^2}{\sigma^2}$$
حال اگر آماره بسنده
$$T=(T_1,T_2,T_3,T_4)=\Big(\bar{X},\bar{Y},\sum(X_i-\bar{X}),\sum(Y_i-\bar{Y})\Big)$$
را در نظر بگیریم، آنگاه تحت این تبدیل آماره
$\Tt$
به
$(cT_1+a,cT_2+b,c^2T_3,c^2T_4)$
تبدیل می‌شود و
$U=\frac{T_4/(n-1)}{T_3/(m-1)}$
یک آماره پایای ماکزیمال است. بنابراین کلاس آزمون‌های پایا، آزمون‌هایی است که به
$U$
بستگی دارد و
$U\sim\Delta F_{(n-1,m-1)}$
که
$\Delta=\frac{\tau^2}{\sigma^2}$
است. یعنی توزیع آماره پایای ماکزیمال
$T$
به
$(\mu,\eta,\sigma^2,\tau^2)$
تنها از طریق 
$\delta=\nu(\mu,\eta,\sigma^2,\tau^2)=\frac{\tau^2}{\sigma^2}$
بستگی دارد. بنابراین بر اساس
$U$
آزمون فوق به آزمون
\begin{equation*}
\left\{
\begin{array}{lr}
H:\Delta\leqslant\Delta_ 0   \\
K:\Delta>\Delta_ 0    
\end{array} \right
\end{equation*}
تبدیل می‌شود. بنابراین یافتن آزمون UMPI منجر به یافتن آزمون UMP بر اساس
$U$
برای انجام آزمون اخیر می‌شود. از طرفی داریم:
$$f_U(u)=\frac{\Gamma(\frac{m+n-2}{2})}{\Gamma(\frac{m-1}{2})\Gamma(\frac{n-1}{2})}\left(\frac{n-1}{m-1}\right)^{\frac{n-1}{2}}\frac{\Delta u^{\frac{n-1}{2}-1}}{(\Delta+\frac{n-1}{m-1}u)^{\frac{m+n-2}{2}}}$$
بنابراین:
$$\Delta_0<\Delta_1\Rightarrow\frac{f_U(u|\Delta_1)}{f_U(u|\Delta_0)}=\frac{\Delta_1}{\Delta_0}\left(\frac{\Delta_0+\frac{n-1}{m-1}u}{\Delta_1+\frac{n-1}{m-1}u}\right)^{\frac{m+n-2}{2}}$$
که یک تابع صعودی از
$u$
است. بنابراین این خانواده دارای خاصیت MLR در
$U$
است و در نتیجه آزمون UMP یا به عبارت دیگر آزمون UMPI بر اساس
$U$
عبارت است از:
\begin{equation*}
\phi(\xt,\yt) = \left\{
\begin{array}{rl}
    1  &  U>c\ \\
    0  &  U<c
\end{array} \right.
\end{equation*}
که در آن:
$$E_{\Delta=\Delta_0}[\phi(\Xt)]=P_{\Delta=\Delta_0}(U>c)=P_{\Delta=\Delta_0}(F_{(n-1,m-1)}>\frac{c}{\Delta_0})\Rightarrow c=\Delta_0 F_{\alpha}(n-1,m-1)$$
پس آزمون UMPI به اندازه
$\alpha$
عبارت است از:

\begin{equation*}
\phi(\xt,\yt) = \left\{
\begin{array}{rl}
    1  &   U>\Delta_0~F_{\alpha}(n-1,m-1)\\ \\
    0  &   U<\Delta_0~F_{\alpha}(n-1,m-1)
\end{array} \right.\qquad\blacksquare 
\end{equation*}
\end{example}
\end{document}